Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

Πουτάνες??


Σοκ στην ελληνική κοινή γνώμη. Βρέθηκαν πουτάνες με aids.

Πόση υποκρισία; Πόση αθλιότητα;
Μέρες τώρα διαβάζω ότι αυξάνονται τα κρούσματα οροθετικών ιερόδουλων.

Κατ' αρχήν (...και εν προκειμένω όχι κατ' αρχάς) πιάνουμε το θέμα από τη σκοπιά που μας εξυπηρετεί: Δε μας νοιάζει αν οι κοπέλες αυτές πουλάνε το κορμί τους, βιάστηκαν (γιατί ενδέχεται έτσι να έγινε) ή μπλέχτηκαν  (ναρκωτικά) στο aids και έχουν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Το πρόβλημα είναι ότι αποτελούν ωρολογιακή βόμβα για την ελληνική κοινωνία. Για την υγεία (...τη βιολογική, φαντάζομαι) της ελληνικής κοινωνίας. Πριν λίγο καιρό (μήνες, το πολύ) ακούγαμε για το πρόβλημα των μεταναστών: Κίνδυνος που όλοι αυτοί οι παράνομοι μετανάστες (δηλαδή λαθρομετανάστες, δηλαδή ...λαθραίοι άνθρωποι) έφερναν στη χώρα μας με τις ασθένειες τους. Α, τελικά οι περισσότερες οροθετικές τελικά είναι ελληνίδες. Καλά δεν πειράζει, πάλι οι μετανάστριες πουτάνες φταίνε. Και δεν τα λέω εγώ ο κομπλεξικός. Υπουργός Υγείας τα έλεγε, μην τον κατονομάσω, θα βάλει και τα κλάματα, γιατί είναι γνωστός για την ευαισθησία του - και το υποκριτικό του ταλέντο.

Ο συλλογισμός συνεχίζει: Όλες αυτές οι μετανάστριες απειλούν την υγεία της ελληνικής οικογένειας. Όχι, οι έλληνες έγγαμοι και οικογενειάρχες είναι άμοιροι ευθυνών. Όχι που πηγαίνουν με πόρνες. Αλλά που δε χρησιμοποιούν προφυλάξεις. Τι φταίνε αυτοί? Οι πουτάνες!

Το κράτος επιτέλους (όχι, τυχαία έπεσε σε προεκλογική περίοδο) αποφάσισε να βάλει τάξη στο μπουρδέλο. Το ποιο είναι το μπουρδέλο, βέβαια, είναι άλλο θέμα. Και αποφάσισε ότι για μερικούς ανθρώπους δεν τίθεται θέμα προσωπικών δεδομένων, αφού έχουν aids. Άρα να μάθουμε αμέσως ποιοι είναι, με ντοκουμέντα και φωτογραφίες. Η μετριοπάθεια και πάλι επικράτησε: Αντί να λιθοβολήσουμε μερικές πουτάνες στις πλατείες, ασχολούμαστε με μια απλή καταπάτηση προσωπικών δεδομένων. Όχι, περήφανε έλληνα. Όταν εσύ θα θέλεις να κρατήσεις προσωπικά κάποια απαραίτητα δεδομένα σου, θα σε σεβαστούν. Τώρα που το σκέφτομαι, έπαψε και να είναι φυλετικό. Απλά εσύ μπορεί να τύχεις να μην είσαι πουτάνα. Τουλάχιστον με την κυριολεκτική έννοια του όρου.

Εγώ ξέρω δύο πράγματα. Όταν κάτι δε μπορείς, αλλά θέλεις να το ελέγξεις (και έχεις την ισχύ) το νομιμοποιείς. Όταν μπορείς, αλλά δε θέλεις να το ελέγξεις, το κυνηγάς εκ των υστέρων.
Όταν κάνεις δημόσιο σεξ, ενώ ξέρεις ότι είναι δημόσιο, ενώ ξέρεις τους κινδύνους, ενώ καταλαβαίνεις ότι αφού το κάνεις εσύ χωρίς προφυλάξεις σημαίνει ότι το κάνουν και πολλοί ακόμα, ΕΣΥ φταις. Όχι μια εγκλωβισμένη κοπέλα. Εσύ, ο -γαμώ την πουτάνα μου- ελεύθερος. Όχι η σκλαβωμένη.

Δεν κολλάει ακριβώς, γιατί το θέμα ανακινήθηκε από αλλού, πάντως η λύση είναι μία: Ψηφίζεις το ναζιστικό κόμμα στις εκλογές, να το ισχυροποιήσεις. Έτσι θα είσαι σίγουρος ότι, όχι, δε θα διώξεις τις μετανάστριες που απειλούν τη δημόσια υγεία. Θα τις σφάξεις στα σκοτεινά στενά, για να σώσεις τον κόσμο. Μαζί και τους άντρες μετανάστες, φταίνε κι αυτοί. Για τις ελάχιστες ένοχες ελληνίδες δεν ξέρω, ας αποφανθούν οι ειδικοί. Το σίγουρο συμπέρασμα είναι μόνο ένα: Οι αγνοί έλληνες δε φταίνε. Παρασύρθηκαν οι καημένοι.

Ποιος είναι το θύμα. Ποιος είναι ο θύτης. Και ποιος δεν παίρνει θέση;

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Οι κατοχικές κυβερνήσεις πυροβολούν

Έχω πάθει ένα σχετικό σοκ.

Να πω την αλήθεια δεν ξέρω γιατί. Είναι η πρώτη φορά; Όχι.
Είναι η πρώτη αυτοκτονία αυτό τον καιρό; Σίγουρα όχι. Ούτε καν για τον ίδιο λόγο η πρώτη, οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία δύο χρόνια - να'ναι από τον καιρό; Δε νομίζω.

Είναι η πρώτη φορά που το κράτος δολοφονεί; Όχι. Υπήρχε ο Γρηγορόπουλος το 2008, υπήρχε η Marfin το 2010 (...ανά δύο χρόνια)

Αυτός ο άνθρωπος ήθελε να είναι συμβολικός; Μάλλον. Δεν το έκανε σπίτι του, δεν έπεσε από μία γέφυρα. Άφησε σημείωμα, πήγε στον τόπο του εγκλήματος. Οπότε τι έκανε ουσιαστικά; "Κατέδωσε" τον δολοφόνο του και μετά απλά συνέχισε το έργο του.

Από τι αυτοκτόνησε; Τώρα να κάνω τον ψυχο-ιατροδικαστή; Θα ήταν μαλακία μου. Αλλά αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι και τα οικονομικά προβλήματα είναι το δεύτερο. Το πρώτο ήταν η απελπισία. Ήταν ανίατη η ασθένεια που έπασχε; Ίσως.

Αλλά δε νομίζω πως ήταν θέμα υγείας ή οικονομίας: Ήταν θέμα αξιοπρέπειας. Και δεν αυτοκτόνησε εν βρασμώ ψυχής για να πει κάποιος ότι ήταν κάτι που "συμβαίνει". Πήγε την προηγούμενη, πλήρωσε το νοίκι του, βρήκε όπλο, πήγε στην Πλατεία Συντάγματος.

Εμένα αυτή η εικόνα μου ήρθε στο μυαλό, το πρωί που άκουσα την είδηση στο ραδιόφωνο.





Επίσης, μου ήρθαν και κάποιες εικόνες ακόμα, αντιγράφω και μερικά αποσπάσματα:














"Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσης μου"

"Επειδή έχω μια ηλικία που δε μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος να ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος"

"Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στο Μουσολίνι (πιάτσα πορέτο του Μιλάνου)"

Άντε να δούμε.

ΥΓ. Αυτό που με συγχίζει ακόμα περισσότερο, είναι οι αντιδράσεις (των σχετικών με την εξουσία) πολιτικών. Εγώ πιστεύω ότι ίσως, κατά βάθος, όντως θορυβούνται, μπορεί και να λυπούνται με μια αυτοκτονία. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το εξής: Δε βρίσκω δουλειά, δεν έχω μέλλον, δε συγκινούνται. Με πιάνει απελπισία με κάθε σκέση για το μέλλον, δε συγκινούνται. Είμαι γέρος, άρρωστος, δε μπορώ να δουλέψω πια, μου κόβουν τη σύνταξη, τα φάρμακα, στερούν κάθε ιδέα αξιοπρέπειας από κάποιον που δεν του έχουν απομείνει και πολλά. Πάλι δε συγκινούνται.

Πρέπει το γαμημένο να πεθάνω για να συγκινηθούν;


Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Γερμανοκρατορία

Ακολουθεί αρκετά κομμένο ένα κείμενο του Στάθη (της Ελευθεροτυπίας) το οποίο διάβασα σήμερα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ολόκληρο μπορείτε να το βρείτε εδώ. Παρακάτω θα το παρουσιάσω περιληπτικά και με δικές μου επισημάνσεις, ώστε να είναι ακόμα πιο ευανάγνωστο και μετά όποιος θέλει να διαβάσει και τα υπόλοιπα και στο τέλος δύο δικά μου λόγια.

Ο Βίσμαρκ στο Λούνα Πάρκ
Δεν φταίει ο κ. Βορίδης ή ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης. Ο Παπανδρέου φταίει για τον κ. Βορίδη. Και ο κ. Σαμαράς που συνεργάζεται μαζί τους. Ο κ. Βορίδης ένας «εθνικόφρων με τσεκούρι» υπήρξε, και ο κ. Γεωργιάδης έγινε διάσημος (και βουλευτής) διότι διάφοροι μαυροντυμένοι ανεγκέφαλοι (ήγουν μελανοχίτωνες) του έκαιγαν κάθε τρεις και λίγο το βιβλιοπωλείο. Είναι όμως ανατριχιαστική η ειρωνεία της Ιστορίας: σε μιαν κυβέρνηση που απολογείται κυρίως στους Γερμανούς, όπως η κυβέρνηση του κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμου, να συμμετέχουν σήμερα οι ιδεολογικοί επίγονοι εκείνων που συμμετείχαν επίσης στις Γερμανικές κατοχικές κυβερνήσεις τότε.

Η Γερμανία «επανεξοπλίζεται»...

Η Γερμανία έχει μπει πάλι στον «ευρωπαϊκό πειρασμό της». Από την εποχή που συνετέθη ως ενιαίο αστικό κράτος, επί Βίσμαρκ, είναι η τέταρτη φορά (αν συνυπολογίσουμε και τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71) που η Γερμανία δείχνει να αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ζωτικό χώρο των Οστρογότθων ανατολικώς και των Βησιγότθων δυτικώς. Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες - μπλιτς κριγκ, σαν να γίνεται κεραυνοβόλος πόλεμος.

Μέσα σε λίγα χρόνια η Γερμανία υπερφαλάγγισε το άτυπο Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο (ήδη δεσποτικό για την Ενωση) των τεσσάρων (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία με ολίγον από Αγγλία) και τώρα, μέσα σε λίγους μήνες, έσπασε τον Γαλλογερμανικό Αξονα και φέρεται πλέον ως μονοκράτορας της Ενωσης - οι ομοιότητες της συμπεριφοράς της με εκείνες του παρελθόντος της, είναι ανατριχιαστικές.

Αντιθέτως προς τον Γερμανικό λαό, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου βδελύσσεται το μιλιταριστικό, ρατσιστικό και και φασιστικό παρελθόν της χώρας, η Γερμανική ελίτ δείχνει να «ξεχνά», ακριβώς επειδή δεν ξέχασε!

Η ταπείνωση της Ελλάδας και η υπαγόρευση πολιτικής στην Ισπανία (όπου προχθές εξελέγη πρωθυπουργός η κυρία Μέρκελ, καθώς άλλωστε το Σύνταγμα Θαπατέρο πλέον προβλέπει), ή στην Ιρλανδία. Για τη διακυβέρνηση της οποίας νομοθετεί απ' ευθείας το ...Γερμανικό Κοινοβούλιο...

Και είμαστε ακόμα στην αρχή αυτού του κεραυνοβόλου πολέμου που δεν αποκλείει στο μέλλον, μάλιστα το εγγύς, να διεξαχθεί επίσης με «άλλα μέσα», τα όπλα.

Η πολιτική που ασκεί η Γερμανία είτε με την κυρία Μέρκελ είτε με άλλον Κάιζερ ή Φύρερ επικεφαλής, ήδη παράγει μίσος και ο εθνικισμός τρέφεται πλουσιοπάροχα από ληστρικές ταξικές πολιτικές που πλουτίζουν τους πλούσιους και εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους.

Η Γερμανία σκοτώνει τις χώρες γύρω της κι ύστερα αναλαμβάνει τη σωτηρία τους, αν υποταχθούν και μετατραπούν σε προτεκτοράτα.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας και πέντε καραγκιόζηδες οργανέτα του νέου Ράιχ στην Ενωση, όπως ο κομίντιαν Μπαρόζο κι εκείνο το γκόλουμ ξωτικό ο Βαν Ρόμπαϊ μιλούν για την Ελλάδα και τους Ελληνες με εκείνον τον απαξιωτικό τρόπο που παραπέμπει σε Βογιάρους, Πασάδες, Βαρώνους και λοιπά περιττώματα της ιστορίας...

Αν οι (φονιάδες των λαών) Αμερικάνοι μάς μιλούσαν με τον τρόπο που μάς μιλούν επ' εσχάτοις οι οφειλέτες μας κι όχι πιστωτές μας Γερμανοί, θα καιγόταν στην Ελλάδα το πελεκούδι.

Πράγμα που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να καεί εν τέλει το πελεκούδι και μάλιστα λείαν συντόμως κι όχι μόνον στην Ελλάδα...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 24.ΧΙ.2011


-------------------------------------------------------------------------------------

Ναι, ισχύει ότι οι δύο τελευταίες παράγραφοι είναι όλο το νόημα και μου έκαναν και τη μεγαλύτερη εντύπωση, γιατί με έκαναν να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα. Ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα είναι μεγάλος και έκδηλος - αν και ανενεργός τον τελευταίο καιρό. Βέβαια κι αυτή η ιστορία είναι πονεμένη, γιατί σπανίως αυτό πέρασε στην πολιτική της χώρας - σε επίπεδο πολιτών μόνο μπορούμε να πούμε ότι κάτι γινόταν. Μπορεί όταν είπε ο Σημίτης ότι τους ευχαριστούμε να ένιωθαν πολλοί το ρεζιλίκι, αλλά αυτό δεν ξέρω κατά πόσο επηρέαζε την πολιτική της χώρας.

Το δεύτερο είναι η πεποίθηση μου κι εμένα εδώ και πολύ καιρό. Ένα καζάνι που βράζει δε γίνεται παρά να εκραγεί. Και αυτές οι εκρήξεις δεν είναι ποτέ ομαλές.

Τέλος, να σημειώσω ότι δεν ξέρω τίποτα για το παρελθόν του κ. Βορίδη και κατά πόσο όντως σχετίζεται με τις κατοχικές κυβερνήσεις. Κάποιος μπορεί εύκολα να μη δέχεται ότι είναι ιδεολογικός απόγονος κάποιου άλλου - άλλωστε η σύγχρονη ακροδεξιά δε μου δείχνει και πολύ πατριωτική. Μπορεί η κάποτε σημαία της να ήταν η ΠΑΤΡΙΔΑ, πλεόν όμως βλέπω δοσιλογικές τακτικές (ψηφίζει μνημόνιο, προτιμάει "το ΔΝΤ αντί τον Τούρκο" και "αν δεν είχαμε το μνημόνιο θα πτωχεύαμε, θα γινόμασταν Κούβα", "προκειμένου να μην έχω να πληρώσω μισθούς και συντάξεις, χάνω μέρος της εθνικής κυριαρχίας" κοκ). Δεν ξέρω τι έκανε η ακροδεξιά στο παρελθόν και πόσο πατριωτική ήταν, στην προκειμένη περίπτωση όμως έχω την ακράδαντη γνώμη ότι έχουν τόση σχέση με το "καλό της πατρίδας" όσο εγώ με τα κινέζικα μουσικά όργανα.

Πιο τέλος κι από το Τέλος: Τι κάνουμε εμείς για όλα αυτά; Έστω, τι σκεφτόμαστε?!

Under and in!

Νομίζω ήρθε η ώρα να το ξανανοίξω αυτό το blog. Όταν γράφω κάτι πιο σοβαρό, προτιμώ να μένει εδώ ώστε ενδεχομένως να το διαβάσει και κάποιος άλλος που δεν ενδιαφέρεται ούτε για τα προσωπικά μου, ούτε για τις άλλες μπούρδες που γράφω κατά καιρούς.

Καλή μας αντάμωση!

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Over (and out?)

Το παρόν blog παραμένει ανενεργό. Αποφάσισα ότι δεν είμαι σε θέση να στηρίξω κάτι με τόση σοβαρότητα τουλάχιστον στην παρούσα φάση και επέλεξα να το γυρίσω σε κάτι πιο προσωπικό.

Ίσως κάποια στιγμή επιστρέψω! Άλλωστε οι πολιτικές εξελίξεις μπορεί κάποια στιγμή να με σοβαρέψουν κι εμένα :P

Ως τότε.... http://militarypirate.blogspot.com

Εις το επανιδείν!

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

Reminder

Το blog παραμένει ανενεργό αυτό τον καιρό.

Κάτι η έλλειψη έμπνευσης του συγγραφέα (μη γελάτε), κάτι ότι δεν ξέρω τι να γράψω και με ποιο τρόπο (το ίδιο με το πρώτο, αλλά ήθελα να γράψω δύο λόγους για έμφαση), τους τελευταίους μήνες δεν υπάρχει νέα ανάρτηση.

Τυχόν σχόλια τα ελέγχω, παρόλ' αυτά. Σχετικά τακτικά (μπορώ να πω και δύο φορές τη μέρα, αφού ως τώρα δεν υπήρξε κανένα!)

Εις το επανιδείν
R

Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010

Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός: 0-1

Δεν έγινε αθλητικό το blog - αν και μετά από όλο αυτό το διάστημα που μεσολαβησε, πολλά θα μπορούσε να περιμένει κανείς. Ούτε η σημερινή ανάρτηση έχει κάτι ιδιαίτερα καινοτόμο να τονίσει, απλά ισχυρίζεται το αυτονόητο, ως ενίσχυση των δύο προηγούμενων κειμένων για το Πανεπιστημιακό Άσυλο και τη βία (Μέρος Πρώτο και Μέρος Δεύτερο).

Στο ΟΑΚΑ, δηλαδή ένα μέρος γνωστό και ελεγχόμενο, έγιναν επιθέσεις κατά ανθρώπων (και όχι κατά ...υλικών). Ζημιές έγιναν, πολλοί άνθρωποι κινδύνευσαν, μια κοπέλα ακρωτηριάστηκε. Έχασε δύο δάχτυλα του χεριού της, επειδή κάποιοι ήθελαν να μετατρέψουν ένα γήπεδο σε κόλαση - το κατάφεραν. Ευτυχώς το τελικό ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα δεν τους δικαίωσε γιατί τότε θα είχαμε και επιπλέον ...επιβράβευση.

Η κατάσταση μπορούσε να προβλεφθεί και δε χρειάζονταν πράκτορες της ΕΥΠ για να μάθουν τι ακριβώς θα γινόταν, ώστε να λάβουν τα μέτρα τους. Άρα ούτε το στοιχείο του αιφνιδιασμού υπάρχει.

Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού (δεν έχει σημασία, θα μπορούσαν να είναι και άλλης ομάδας, άλλωστε και του Ολυμπιακού παρόμοια συμπεριφορά είχαν σε αντίστοιχα παιχνίδια) ήταν οπλισμένοι σαν αστακοί. Τα "πυρομαχικά" που εκτοξεύτηκαν ήταν επίσης πάρα πολλά. Δεν άκουσα όμως να γίνεται λόγως για "γιάφκες", για "κρυφά μέρη απαραίτητα για τη φύλαξη τους", για "προμηθευτές", "ξένα κέντρα" κοκ.

Τέλος, ας ισχυριστώ και το προφανές. Στο ΟΑΚΑ δεν ισχύει κανένα Άσυλο.
Τα σχόλια δικά σας.
R