Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Π**στης και πρεζάκιας

Οι αστερίσκοι στον τίτλο δεν είναι γιατί με έπιασαν οι σεμνοτυφίες ξαφνικά, είναι για να μην παρεξηγηθώ (ρατσιστικά).


Ποια η διαφορά της ναρκομανούς πόρνης; Όταν εκλιπαρείς και στήνεις κώλο για τη δόση σου;




Ο ναρκομανής έχει βρεθεί σε μια κατάσταση λόγω λάθος επιλογών του στο παρελθόν και πλέον κάνει τα πάντα για τη δόση του. Αξίζει να τον κατηγορείς και να τον οικτίρεις γι' αυτό;

Ίσως. Φταίει και πληρώνει. Ίσως όχι, έσφαλλε σαν άνθρωπος και αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Εσύ τι πρέπει να κάνεις; Να κάθεσαι και να τον κοιτάς αδιάφορος (ή και χαρούμενος) ή να του δώσεις ένα χέρι βοήθειας αν μπορείς; Τι έχει χάσει πάνω από όλα ο ναρκομανής, ενώ μαθηματικά μάλλον θα χάσει και τη ζωή του σε λίγο; Την ελευθερία του. Και κυρίως ...την αξιοπρέπεια του.

Και καλά όλα αυτά... Αλλά τι γίνεται όταν είσαι εσύ ο ναρκομανής; Όταν εσύ εξαρτάσαι από τη δόση; Όταν βλέπεις ότι όλος ο κόσμος γύρω σου είναι στην ίδια κατάσταση, αλλά αντί να πάρεις κουράγιο και να αναζητήσεις τη δύναμη στους αριθμούς, σκύβεις το κεφάλι;

Που είναι η αξιοπρέπεια μας; Πως καταδεχόμαστε να δίνουμε ό,τι μας πουν για τη ...δόση μας; Δεν πάω να αποδώσω καμία συλλογική ευθύνη, γιατί ο καθένας κουβαλάει τις δικές του. Αλλά η "τιμωρία" είναι συνολική κι ως τέτοια πρέπει να την αντιμετωπίσεις.

Οι οπαδοί των πατριωτικών αντιλήψεων έλεγαν από παλιά ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό από την αξιοπρέπεια και την ελευθερία ενός έθνους. Κάποιος άλλος θα σου πει ότι είναι ιερό δικαίωμα του κάθε ανθρώπου η ελευθερία, η ισότητα, η αξιοπρέπεια. Σε κάθε παρονομαστή κι αν το δεις, πως κρίνεις κάποιον που το μόνο που κοιτάζει μονίμως είναι το πως θα σώσει τα απογαμίδια δίνοντας ένα ένα ό,τι του έχει απομείνει; Σίγουρα μόνο εκτίμηση και σεβασμό δε νιώθεις γι' αυτόν... Αλλά αν είσαι εσύ;

Τι φοβάσαι τέλος πάντων;

Κακά τα ψέμματα, τα μέτρα που πέρασαν προχτές δεν ήταν σαν το "πρώτο μνημόνιο" ή το "μεσοπρόθεσμο" ή την ετσιθελίδικη κυβέρνηση Παπαδήμου. Η κυβέρνηση που προέκυψε τον Ιούνιο κατόπιν διπλής εκλογικής αναμέτρησης, νομιμοποιήθηκε για να κάνει ακριβώς αυτά που έκανε: "Πάση θυσία στο ευρώ" ή "διαπραγμάτευση του μνημονίου αλλά χωρίς να διακινδυνεύσεις να βγεις από το ευρώ". Βλέπετε να κάνουν κάτι διαφορετικό; Γι' αυτό ψηφίστηκαν, αυτά κάνουν. Και προσπαθούν να προσφέρουν "σταθερότητα".

Καμμένοι, συριζαίοι και διάφοροι ακόμα, ζητάν εκλογές. Δουλειά τους είναι και καλά κάνουν. Όσον αφορά αυτούς που τους χλεβάζουν γι' αυτό, να θυμίσω ότι πάγια τακτική της αντιπολίτευσης ήταν να ζητάει εκλογές. Ο Γιωργάκης το είχε κάνει πολλές φορές (ακόμη κι όταν ήταν σίγουρο πως και να γίνονταν θα τις έχανε). Τις ζητούσε. Ποιος τον χλεύαζε; Ελάχιστοι... Αργότερα έγιναν εκλογές (όπως έγιναν τέλος πάντων) και τις πήρε... ο άνεμος της αλλαγής.

Το θέμα είναι ότι εκλογές έγιναν πριν λίγους μήνες, ήταν διπλές και έγιναν με την ίδια θεματολογία και τις ίδιες προθέσεις. Τι έχει αλλάξει; Για μένα τίποτα. Απλά έφτασε αυτό που μας υποσχέθηκαν ότι θα φτάσει. Τώρα που το σκέφτομαι, πιο συνεπή κυβέρνηση στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δε νομίζω να'χω ξαναζήσει...

Αλλά πως είναι δυνατόν να διαπραγματευτείς -αν δεχτούμε πως υπάρχει τέτοια διάθεση- όταν έχεις προδώσει εξ' αρχής το αδύνατο σημείο σου; "Οκ, θα σου το παίξω ζόρικος, αλλά αν με απειλήσεις για το ευρώ, θα κάνω ό,τι μου πεις".

Άρη θες να βγούμε από το ευρώ; Όχι δε θέλω. Προτιμώ να μείνουμε, γιατί οποιαδήποτε απότομη αλλαγή δε θα κάνει καλό - σε κανέναν μάλλον. Αλλά δε θα στήσω κώλο για να μείνουμε. Αν μπορούμε, έχει καλώς, αν δε μπορούμε, γεια σας. Θα ξημερώσει μια δύσκολη, αλλά καινούρια μέρα. Η ελλάδα έχει επιβιώσει με πολλά νομίσματα (από τη δραχμή, ως το φοίνικα και το γρόσι) και δε θα πεθάνει με το ευρώ. Το θέμα όμως είναι ότι δε θα ζήσει και με το ευρώ. Απλά αργοπεθαίνει σα ναρκομανής που δεν τολμάει καν να δοκιμάσει να απεξαρτηθεί...

Έναν άνθρωπο τον εκτιμάς από την προσπάθεια του για αξιοπρέπεια και ελευθερία, όχι μόνο από το ένστικτο της επιβίωσης. Δεν είναι εύκολο να κατακρίνεις αυτόν που σκύβει το κεφάλι για να "επιβιώσει", το σίγουρο όμως είναι ότι όσο πιο επιρρεπής είναι στο φόβο, τόσο πιο εύκολα θα τον κάνουν ό,τι θέλουν και θα τον αφήσουν απλώς να "επιβιώνει" και μάλιστα κάτω από όσο το δυνατόν πιο άθλιες συνθήκες.

Ζεις σε ένα λαβύρινθο, αλλά το θέμα είναι τι δρόμο θα ακολουθήσεις.


Η πρώτη επανάσταση πρέπει να γίνει στο κεφάλι σου.

Journalism is printing what someone else does not want printed

...everything else is public relations.
George Orwell

Ωραία μέρα μας ξημέρωσε σήμερα. 28η, επέτειος του ΟΧΙ - ενάντια στο φασισμό, για να μην ξεχνιόμαστε και χαίρονται κάποιοι - και μόλις δύο μέρες(αν μετράω σωστά) μετά τη δημοσίευση, ο Βαξεβάνης συνελήθφει.

Γιατί συνελήφθει ο Βαξεβάνης; Η μία ανάγνωση, η προφανής, είναι γιατί δημοσίευσε αυτό που κάποιοι έκρυβαν με νύχια και με δόντια. Το έκαναν μπαλάκι μεταξύ τους, ξεφτιλίστηκαν δημοσίως (Βενιζέλος: Παράνομο δεν είναι να το έχεις στην κατοχή σου, παράνομο είναι να το ανοίξεις. Όχι δεν το διάβασα), έπαιξαν με τη νοημοσύνη μας (δεν το έχω εγώ, το εδωσα στον τάδε, δεν το έχει ο τάδε, το έδωσε στο δείνα, ωχ το χάσαμε), έχασαν και την ελάχιστη αξιοπρέπεια που τους έχει απομείνει αποκαλύπτωντας ακόμα και στους πιο βλάκες που ίσως εξακολουθούσαν να τους πιστεύουν ότι είναι πιο ξεπουλημένοι κι από τα αφεντικά τους (βλ. Λαγκάρντ) και τις άλλες χώρες που χρησιμοποίησαν την αντίστοιχη λίστα τους.

Το κομμάτι θα το έβαζα ούτως ή άλλως, αλλά ο τίτλος είναι πολύ ταιριαστός.

 

Τι έκανε λοιπόν ο Βαξεβάνης; Δημοσίευσε τη λίστα που έπρεπε πρώτοι να χρησιμοποιήσουν οι πολιτικοί που την είχαν στα χέρια τους και δεν το έκαναν (χμ, ίσως να το έκαναν αλλά με άλλο τρόπο). Δε δημοσίευσε νούμερα ούτε το έπαιξε δικαστής "αυτοί εκεί είναι όλοι κλέφτες", απλά "έδειξε" τα λεφτά. Είπε, εκεί υπάρχουν λεφτά. Παράνομα; Νόμιμα; Ψάξτε το. Κάποια σίγουρα θα είναι παράνομα.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Άλλωστε η νομοθεσία* για τις διεθνείς συναλλαγές δεν είναι αυτό που θα έλεγε κάποιος "δίκαιη". Είναι δυνατόν να βρεις νόμιμους τρόπους να γλιτώσεις τη φορολογία.

Μας νοιάζει;! Μας νοιάζει αν είναι νόμιμα ή παράνομα; Μας νοιάζει θα μου πεις. Αλλά ούτε να το κρίνουμε μπορούμε, ούτε θα ήταν και σωστό. Είναι χουλιγκανισμός να βγούμε στους δρόμους να κράξουμε/δείρουμε όλους αυτούς που είναι στη λίστα. Για μένα η δημοσίευση της λίστας δεν προσφέρει τίποτα και δεν τη διάβασα κιόλας. Δε με απασχολεί, δε μπορώ να κάνω κάτι.

Απασχολεί όμως τους από πάνω: Βρέθηκαν τόσοι με τόσα λεφτά. ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟΥΣ. Παράνομο; Όσο παράνομο είναι που υπερφορολογείτε όλους τους έλληνες, όσο παράνομο είναι που κόβετε μισθούς και συντάξεις, που βάζετε χαράτσια για τα ακίνητα (τα οποία σημειωτέον κάποιοι μεγαλοϊδιοκτήτες τα γλίτωσαν, λέει μια έρευνα) κοκ. Τη χάσατε τη λίστα; Δεν πειράζει, τη βρήκε ο Βαξεβάνης και σας την έστειλε. Είναι σωστή; Είναι εκκμεταλεύσιμη; Ψαξ'τε το. Πλέον δεν έχετε δικαιολογίες.

Για το μπελά που σας βάζει ο Βαξεβάνης, παρ'τε την εκδίκηση σας και κλείστε τον φυλακή (σ.σ. έχει κάνει το γύρο του κόσμου η είδηση). Όσο γράφονται αυτές οι γραμμές, αφέθηκε ελεύθερος.

*Ο αγαπητός σε όλους Ε. Βενιζέλος είχε συναντήσεις με τους εφοπλιστές για να τους "πείσει" να βοηθήσουν κοκ (και ακόμα γίνονται κάτι τέτοια). Η μεγάλη διαφορά είναι ότι με τους μισθωτούς δε συναντήθηκε ποτέ, ούτε τους ρώτησε. Απλά έβαζε φόρους. Αλλά το ωραίο -εξ'ου κι ο αστερίσκος- είναι ότι με ανακοίνωση τους οι έλληνες εφοπλιστές έκαναν πρόταση νόμου (!!!) διατυπωμένη στα ελληνικά και στα αγγλικά για το θέμα. Το αφήνω ως υποσημμείωση, γιατί δε μπορώ να βρω το λινκ της ανακοίνωσης. Βέβαια το θέμα είναι τυπικό, γιατί ξέρουμε πως λειτουργεί το σύστημα έτσι κι αλλιώς, αλλά το απροκάλυπτο της υπόθεσης έχει τη σημασία του.