Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Γιατί δεν είναι όλα "φασισμός"

Τις τελευταίες μέρες, μετά τα "συνταρακτικά" γεγονότα και από το λίγο που έχω δει τιβί και "κοινωνικά δίκτυα", αρχίζει και μπαίνει έντονα το θέμα "γιατί, και αυτό δεν είναι φασισμός;" και "καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται;" 

Ας τα πιάσουμε ένα ένα. Τι είναι ο φασισμός?

Αντιγράφω: "Ο φασισμός είναι ριζοσπαστικἠ αυταρχική εθνικιστική πολιτική ιδεολογία και μαζικό κίνημα που έχει ως στόχο να θέσει το έθνος, το οποίο ορίζει βάσει αποκλειστικών βιολογικών, πολιτισμικών ή/και ιστορικών συνθηκών, υπεράνω κάθε άλλης αξίας και να δημιουργήσει μια κινητοποιημένη εθνική κοινότητα".



Ο ορισμός είναι ακριβώς αυτό που δηλώνει και η χ.α. (και η όποια χ.α.) και δεν είναι τυχαίο: Αυτό τους εκφράζει, τέτοια ιδεολογία έχουν. Αφήνω το βήμα παραπέρα, το ναζισμό, την ιδεολογία που πλέον αποδείχτηκε ότι είχε η χ.α. παρότι τη μια έδειχνε έτσι και την άλλη έλεγε αλλιώς, αφήνω επίσης και το θέμα των παρελθοντικών εχθρών (εχθρός της Ελλάδας παραδείγματος χάρη ήταν ο Χίτλερ, αυτός κατέλαβε τη χώρα, και όχι πχ ο Στάλιν)*.




Συνεχίζουμε με την "ευρύτερη έννοια", προσδιορίζοντας ως "φασισμό" γενικά κάθε άδικη, αντιδημοκρατική και βίαιη πράξη, ιδεολογία, συναίσθημα, συνήθεια στο χώρο της πολιτικής, της κοινωνίας, της οικογένειας, και των σχέσεων. 

Εδώ έχουμε την πλήρη σύγχιση στον ορισμό, καθώς ως "φασισμός" ορίζεται σχεδόν κάθε "κακή" πράξη, από τη λογοκρισία, την επιβολή με το ζόρι κάποιων κανόνων ως τη ...δολοφονία. Η κυβέρνηση απαγορεύει την ελευθερία του λόγου; Φασιστική. Ο πατέρας απαγορεύει στην κόρη του να βγει το  να σαββατόβραδο; Φασίστας. Όπως καταλαβαίνει κανείς, είναι σχεδόν αδύνατο να βγάλει κανείς άκρη και γι' αυτό ακριβώς πρέπει να θυμηθούμε για ποιον ακριβώς λόγο υπάρχουν οι ορισμοί: Για να συνεννοούμαστε μεταξύ μας! Για να λέμε την ίδια λέξη και να εννοούμε το ίδιο πράγμα! Κατ' εμέ είναι λανθασμένο (κατ' άλλους είναι και σκόπιμο) να συσχετίζουμε τον ορισμό του φασισμού (βλ. αρχή του κειμένου) με την εφαρμογή κάθε λογής φασιστικών πρακτικών.

Εν πάσει περιπτώσει, επανερχόμενοι στο αρχικό ερώτημα: Είναι όλες οι βίαιες πράξεις φασισμός; Ή -εφόσον ο ορισμός προκαλεί σύγχιση, είναι όλες οι βίαιες πράξεις ίδιες; Για να το θέσουμε ως παράδειγμα: Ποια η διαφορά της βίας που ασκεί η χρυσή αυγή με τη βία που θα ήθελαν να ασκήσουν οι πολίτες σε βάρος των πολιτικών με τις "κρεμάλες στο σύνταγμα" ή που ασκούσαν πετώντας γιαούρτια στους πολιτικούς;

Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη τρανταχτή διαφορά: Η βία των μεν ασκήθηκε. Πλήθος μεταναστών ξυλοκοπήθηκε, κάποιοι εκ των οποίων πέθαναν ή έμειναν ανάπηροι. Η βία των δε δεν ασκήθηκε. Δε στήθηκαν κρεμάλες στο σύνταγμα. Και -δεν ξέρω για σας, προσωπικά θα προτιμούσα να μου πετάξουν ένα ψυγείο γιαούρτια παρά να με ξυλοκοπήσουν/μαχαιρώσουν. Για κάποιους που δεν το καταλαβαίνουν: Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, όχι για λερωμένα κοστούμια. Αυτό ίσως λέει πολλά, σίγουρα λέει ένα: Αφενός οι "δε" δεν έχουν τη βία στο τσεπάκι**, αφετέρου δεν έχουν παραβιάσει το νόμο (η επίκληση ενός εγκλήματος δεν έχει καμία σχέση με την άσκηση του).

Και πάμε τώρα στο πιο βασικό. Η βία του φασισμού (του ορίτζιναλ) είναι τυφλή και στρέφεται προς πλατιές μάζες ανθρώπων οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα όλοι ένοχοι. Έχει ως βάση τη φυλετική διαφορά, την οικονομική στην ουσία (σ.σ. μόνο φουκαράδες έπεφταν θύματα αυτής της βίας, ουδέποτε κάποιος πλούσιος και ισχυρός). Οι φασίστες της χ.α. δε στράφηκαν συγκεκριμένα εναντίον κάποιων ανθρώπων: Στράφηκαν εναντίον πλήθους ανθρώπων που είχαν διαφορετική καταγωγή. Δεν ξεχώριζαν "καλούς και κακούς". Στα πρότυπα του ιδεολογικού προγόνου τους, του Χίτλερ, που μάζευε στα στρατόπεδα και εξόντωνε Εβραίους, Τσιγγάνους, Ομοφυλόφιλους και είχε μεγάλη "εκτίμηση" στους μαύρους. Συνεπώς η άσκηση της βίας δεν είχε ως κριτήριο τις πράξεις ενός ανθρώπου, αλλά ένα φυσικό χαρακτηριστικό του. Πείτε μου, με ποια ακριβώς "ηθική" είναι σύμφωνη μια τέτοια άποψη;

...κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις "κρεμάλες" στο Σύνταγμα. Για να μην παρεξηγηθώ, διαφωνώ και με την ηθική αυτής της πρακτικής, και με το αποτέλεσμα της. Η διαφορά; Στρέφεται κατά ανθρώπων όχι για κάποιο χαρακτηριστικό τους, όχι για τις ιδέες τους, αλλά για τις πράξεις τους. Ακριβώς όπως λειτουργεί και το δικαστικό μας σύστημα: Δε διώκεται κανείς για την σκέψη του (οργουελική περίπτωση) αλλά για τις δράσεις του.

Ως εκ τούτου, το μόνο κοινό που έχουν οι φασίστες και οι όποιοι "αγανακτισμένοι" είναι ότι θέλουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους***. Κι εκεί σταματάει η κοινή πορεία τους, γιατί ο στόχος τους είναι τελείως διαφορετικός....

...και ερχόμαστε στο ερώτημα φετίχ: "Καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται;" με την εξίσωση της βίας του φασίστα και της "βίας" οποιουδήποτε αντιδρά (πχ απεργία, κλείσιμο δρόμου, γιαούρτι κοκ).

Κατ' αρχάς το ερώτημα είναι υποκριτικό και από τη στιγμή που το εκφέρει κάποιος μου δημιουργεί αυτόματα καχυποψία: Υπάρχει κάποιος (σ.σ. εκτός από τον Ιησού Χριστό) που όντως καταδικάζει τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται - δηλαδή είναι κατά της βίας, ανεξαρτήτως των λόγων που την προκαλούν;

Παραδείγματος χάρη: Οι επαναστάτες του 1821 άσκησαν βία; Άσκησαν. Την καταδικάζεις;
  • Ναι: Τότε διαφωνείς με την επανάσταση του 1821 (σ.σ. και γενικώς με όλες τις ...επαναστάσεις). 
  • Δεν την καταδικάζεις γιατί αυτή η βία είχε κάποιους λόγους που ασκήθηκε; Ωπ!!! Άρα δεν καταδικάζεις τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, εξετάζεις τους λόγους για τους οποίους ασκείται! 
Φάουλ το ερώτημα εξ' αρχής.

Καταλήγουμε λοιπόν -για να κλείσουμε, στο εξής συμπέρασμα: Η βία από μόνη της είναι για τους ανθρώπους η έσχατη λύση (και κάποιοι μάλιστα δε φτάνουν ποτέ σε αυτήν). Συνεπώς πρέπει να κοιτάξεις το πλαίσιο πριν πεις "Φασισμός!"
Και το κυριότερο όλων, είναι ο στόχος: Τυφλή βία; Βία κατά ιδεολογιών, γενετικών χαρακτηριστικών; Ή βία κατά ανθρώπων που άσκησαν συγκεκριμένες πράξεις; Φασισμός η χρυσή αυγή; Φασισμός το γιαούρτι; Φασισμός η επανάσταση του 1821; Κάτι δεν πάει καλά...

Εν κατακλείδι, για να εκφράσω και την προσωπική μου άποψη: δε μου αρέσει η βία. Δε θέλω γιαούρτια. Θέλω οι άνθρωποι αυτοί να μην ξαναπάρουν ψήφο. Δε θέλω κρεμάλες στο σύνταγμα. Θέλω οι άνθρωποι αυτοί να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης. Δε θέλω αίμα. Θα ήθελα μια καλύτερη κοινωνία.

Το ό,τι δε μου αρέσει κάτι ως πρακτική, όμως, δεν πρέπει να με εμποδίζει από το να ξεχωρίζω τα κίνητρα και το πλαίσιο της κάθε πράξης.


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Υστερόγραφα και υποσημειώσεις:

* Το ερώτημα "πως γίνεται να είσαι εθνικιστής, να θέτεις ως κυρίαρχη αξία την πατρίδα σου και ταυτόχρονα να υμνείς το φυσικό εχθρό της πριν από 70 χρόνια που έκανε θηριωδίες και σκότωσε προγόνους σου" το αφήνω να το απαντήσουν αυτοί που το πιστεύουν. Για μένα είναι η πλήρης αντίφαση και δεν επιδέχεται εξήγησης.

**Και με τις τρομοκρατικές οργανώσεις και τα τυφλά χτυπήματα σε αστυνομικά τμήματα; Τα καταδικάζεις; Συμφωνείς με αυτά;
Κατ' αρχάς, έχουν αποτέλεσμα; Κάνουν την κοινωνία μας καλύτερη; ΟΧΙ. Στρέφονται κατά συγκεκριμένων ανθρώπων; Εκδικούνται μια ιδιότητα που μπορεί να συμπεριλαμβάνει ενόχους, συμπεριλαμβάνει όμως και αθώους (θύματα). Άρα είναι φασισμός; ΟΧΙ. Είναι "λάθος". Κατά τη γνώμη  μου. Είναι "κακό". Το ότι είναι κακό, δε σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και φασιστικό. Και τέλος, είναι κρυφές οργανώσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν είναι -και δεν επιδιώκουν να είναι, λαοφιλή και ανοιχτά κινήματα.

***Το αν ο πολίτης πρέπει να παίρνει το νόμο στα χέρια του, ακόμη κι ως μέλος ενός κινήματος, είναι μια τεράστια συζήτηση από μόνο του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου